کوچینگ بیش فعالی یک زمینه نسبتاً جدید است که در سالهای اخیر برجسته تر شده است. کوچینگ مداخله ای است که مکمل دارو و سایر جایگزین های غیر دارویی است. کوچینگ بیش فعالی به عنوان یک مداخله ای عملی است. مداخله ای که به طور خاص آسیب های اصلی بیش فعالی/ نقص توجه را هدف قرار میدهد. چیزهایی مانند برنامه ریزی ، مدیریت زمان ، تعیین هدف ، سازماندهی و حل مشکلات را هدف قرار می دهد.

این کوچینگ بیشتر برای دانشجویان و بزرگسالان استفاده می شود. اما برخی از برنامه ها برای نوجوانان مبتلا به بیش فعالی/ نقص توجه نیز ارائه شده است.

شما برای شرکت در برنامه های کوچینگ کلینیک بیش فعالی ایران میتوانید فرم زیر را پر کنید. همکاران ما در اسرع وقت با شما تماس حاصل میکنند.

     

    برنامه های کوچینگ برای کودکان و نوجوانان ممکن است نیاز به تمرکز بر کار همزمان یا انحصاری با والدین داشته باشد. برای اینکه بتوانند بهتر درک کنند و به فرزند خود در مقابله با بیش فعالی/ نقص توجه کمک کنند. البته برنامه های کلینیک ما برای افراد +18 سال ارائه میشود.

    کوچینگ بیش فعالی چیست؟

    کوچ های بیش فعالی به طور مشترک با مراجعه کنندگان خود که دارای علائم بیش فعالی/ نقص توجه هستند برای رفع نیازهای خاص و اهداف شخصی کار می کنند. اکثر برنامه های کوچینگ بیش فعالی در حال حاضر زیر بنای بیولوژیکی این اختلال را در رسیدگی به علائم اصلی این اختلال (مثل بی توجهی ، بیش فعالی و تکانش گری) تایید می کنند. با این حال ، کوچینگ ADHD مشکلات تحصیلی ، شغلی ، احساسی و بین فردی را که در نتیجه این علائم ظاهر می شود ، برطرف می کند و به مراجعان کمک می کنند تا راه هایی برای غلبه بر این چالش ها بیابند. از طریق کمک و حمایت فردی یا گروهی ، کوچ ها به افراد دارای اختلال ADHDکمک می کنند تا بر روی جایی که اکنون هستند ، جایی که می خواهند باشند و چگونه می توانند به آنجا برسند تمرکز کنند.

    کوچینگ بیش فعالی

     

    مراجع زیر ، برای مشاورین و کوچ های کلینیک بیش فعالی ایران مدرک کوچینگ صادر کرده اند :

     

    تحقیقات روی کوچینگ بیش فعالی

    اکثر مطالعات کوچینگ بیش فعالی، تأثیر آن را بر روی دانشجویان و بزرگسالان بررسی کرده است. اگرچه تعداد آنها محدود است ، اما این نتایج تماما مثبت است. به طور کلی مشخص شد که دانش آموزان کالج بیش فعال که از کوچینگ فردی برخوردار بوده اند ، مهارت های عملکردی اجرایی بهتری داشته و توانسته بودند مهارت های تعیین سرنوشت خود را توسعه بدهند. کسانی که از کوچینگ استفاده می کنند ، افکار و رفتارهای مثبتی دارند، مانند مسئولیت پذیری بیشتر در قبال اعمال خود ، استفاده از مهارت های دستیابی به هدف ، تعدیل احساسات ، مدیریت موثر استرس و افزایش انتظارات مثبت از عملکردشان. آنها همچنین بهبود مهارت های مطالعه و استراتژی های یادگیری ، مانند مدیریت زمان و راه های موثر برای بهبود تمرکز را گزارش کردند. شرکت کنند گان در مطالعه همچنین افزایش خودآگاهی ، عزت نفس و رضایت از مدرسه و کار را مشاهده کرده اند.

    کوچینگ ADHD چه تفاوتی با مداخلات سنتی دارد؟

    کوچینگ در مقابل رفتار درمانی شناختی (CBT):

    افراد مبتلا به بیش فعالی / نقص توجه ممکن است به مربیگری بپردازند و یا برای نگرانی های خود به دنبال درمان باشند. بیشتر کوچینگ بر اساس اصولی است که در رفتار درمانی شناختی (CBT) یافت می شود. هم مربیگری و هم CBT اغلب از عناصر زیر استفاده می کنند:

    • تعیین هدف
    • اولویت بندی
    • انگیزه
    • مهارت های سازمانی
    • برنامه ریزی
    • حل مسئله
    • مدیریت استرس
    • کنترل تکانش گری
    • بهبود اعتماد به نفس و عزت نفس
    • پیشرفت در روابط و مهارت های ارتباطی
    • بهبود حافظه

    با این حال ، کوچینگ به عنوان یک مدل سالم زندگی کردن در نظر گرفته می شود و برای کمک به مراجعه کننده در بهبود یا مقابله با موانع روانی رشد طراحی نشده است.

    تمرکز کوچینگ بیش فعالی روی چیست؟

    کوچینگ بیش فعالی به احتمال زیاد بر مسائل عملی روزمره زندگی و همچنین ایجاد عادات برای یک شیوه زندگی متعادل و سالم مانند امور مالی ، تمیزی خانه ، تغذیه ، ورزش و خواب تمرکز دارد. در مقابل ، CBT به احتمال زیاد شامل مسائل مربوط به تنظیم هیجان و درمان مستقیم شرایط همزمان مانند اضطراب ، افسردگی یا سوء مصرف مواد خواهد بود. مربیان با مشکلات زندگی روزمره روبرو می شوند و بر آنچه ، چه موقع و چگونه (اما به ندرت چرا) تمرکز می کنند.

    کوچینگ بیش فعالی
    کوچینگ بیش فعالی

    آنها برای رسیدگی به مشکلات روانپزشکی ، عاطفی و بین فردی آموزش ندیده اند ، مگر اینکه آنها همچنین دارای مجوزهای بهداشت روان باشند که کوچ های کلینیک بیش فعالی ایران دارای این مجوز ها نیز هستند. از طریق برنامه های آموزشی رسمی ، متخصصان سلامت روان (به عنوان مثال ، روان پزشکان ، روانشناسان ، مدد کاران اجتماعی بالینی ، پزشکان پرستار روانپزشک و درمانگران ازدواج و خانواده) آموزش می بینند تا مسائل مربوط به سلامت روان مانند افسردگی ، اضطراب ، اختلالات شخصیتی و مشکلات بین فردی را تشخیص داده و درمان کنند. آنها همچنین باید مجوز فعالیت داشته باشند. کوچ ها اما این الزامات را ندارند.

    کوچینگ در مقابل مداخلات آموزشی

    مربیگری تدریس خصوصی نیست. تدریس خصوصی شامل آموزش محتوا به دانش آموز به صورت تک به تک و شکستن محتوا به قسمت های کوچکتر است. کوچ ها می توانند مهارت های اصلی دانشگاهی مانند خواندن ، ریاضی و زبان نوشتاری یا موضوعاتی مانند تاریخ یا جغرافیا را آموزش دهند. کوچینگ همچنین آموزش استراتژی های یادگیری مانند نحوه خواندن کتاب درسی ، یادداشت برداری در سخنرانی ها ، مطالعه و شرکت برای آزمون ها و مدیریت زمان به طور موثر و غیره نیست.

    استراتژی های تدریس خصوصی و یادگیری، مداخلات مستقیم هستند که در آن کوچ به عنوان متخصص که به دانش آموز آموزش می دهد ، می گوید و یا نشان می دهد که چه باید بکنند و فرصت های تمرین را برای توسعه مهارت هایشان فراهم می کند. کوچینگ یک رابطه مشارکتی است که فرض می کند فرد تحت نظر، یک متخصص است. کوچینگ بیش فعالی با طرح سوالات کنجکاوانه و باز ، به بازتاب و خودآگاهی می پردازد تا به مراجعه کنند گان کمک کند تا رویکردی شخصی برای رسیدن به اهداف خود و درک بیشتر نقاط قوت و ضعف آنها ایجاد کنند.